Hanny geeft het stokje door …..

stokje

Lang gewikt en gewogen, maar uiteindelijk heb ik de keuze gemaakt om Wigwam los te laten en over te dragen. Aan wie is nog niet duidelijk, maar wel dat dit voor de zomer gaat gebeuren.

Dat loslaten is wel een hele lastige. Inmiddels ben ik al 17 jaar Wigwammer, waarvan de laatste 10 jaar als directeur. Ik ben er dan ook helemaal mee verweven en totaal aan verknocht. Het is overdreven om te zeggen dat ik al die jaren dag en nacht bezig ben geweest met Wigwam, daarvoor had onder andere mijn gezin, waarin ook niet altijd alles van een leien dakje ging, ook mijn aandacht nodig. Maar er zijn weinig dagen voorbij gegaan waarin ik níet met Wigwam bezig ben geweest. Dat doe ik nog steeds met heel veel enthousiasme en met heel veel plezier. Want wat is er mooier dan met een groot team van medewerkers en vrijwilligers het voor elkaar te krijgen dat onze vakantiegangers een onvergetelijke tijd beleven? De blijde gezichten van de kinderen en ouders en de voldoening bij vrijwilligers en medewerkers zijn telkens weer allemaal kersen op de toch al hele lekkere Limburgse vlaai waar ik enorm van geniet.

Door de jaren heen werd Wigwam steeds groter, meer locaties, meer vakanties en hierdoor ook meer verantwoordelijkheden én meer zorgen. Aanvankelijk kwam ik af en toe een beer tegen op mijn weg, maar langzaamaan breidde de berenfamilie zich uit. Meestal lukte het ze weer het bos in te sturen, maar vaak zat ik toch met ze opgescheept en bleven ze veel langer dan ik hoopte. Daarnaast kreeg ik enkele gezondheidsklachten die mij lieten inzien dat mijn geboortejaar toch wel een stuk voor de eeuwwisseling lag.

Wigwam staat ook op het punt om weer een paar stappen te maken, om nog meer in te spelen op de behoefte van de kinderen en ouders, om nog beter vrijwilligers te werven en te begeleiden en een nog steviger financieel fundament te leggen. Dit alles met behoud van het warm kloppend Wigwamhart. Voor Wigwam is het dan ook goed dat ik ga overdragen en er weer vers bloed door het Wigwamhart gaat stromen.

Als ik het stokje eind juni heb overgedragen, stap ik (als corona dit toelaat) op de fiets en wil dan twee maanden al fietsend terugblikken op de afgelopen jaren en plannen maken voor de tijd die dan gaat komen. Ik verheug me er in ieder geval enorm op om vanaf de zijlijn te genieten van alles wat er bij Wigwam weer gaat gebeuren en ik, waar en wanneer dat gewenst is, altijd een helpende hand zal toesteken.

Zover is het nu (gelukkig) nog niet. Loslaten is een proces, Wigwam loslaten is een opgave.

Groet,

Hanny van Leeuwen

Directeur - Bestuurder